నేను ఒక అలుపెరుగని బాటసారిని...నా ప్రయాణం ఎటువైపో ఏ దిక్కుకి కూడా తెలియదు ...కాని నాలో ఏదో ఒక మూలన, ఒక చిన్న నమ్మకం - ఎలాగైనా సరే నా గమ్యాన్ని నేను చేరుకుంటానని !కాని ఆ గమ్యాన్ని చేరుకోవడానికి నాకు ఒక తోడు కావాలి. నాకు అండగా నిలబడాలని నా మనసు ఎంతో బలంగా కోరుకుంటోంది .....ఏం చేయాలో అంతుపట్టని స్థితి. అదే సమయంలో నేనున్నానంటూ .....ఒక తల్లిలా అన్నీ తానై నేర్పుతూ ......నా ప్రయాణానికి ఒక అర్థం ఇస్తూ నాకు అండగా నిలిచింది ఈ ప్రకృతి ....!
తననే ఒక దైవంగా , ఒక వరంగా, ఒక అలంకారంగా చుసుకొమ్మని చెప్పింది ఈ ప్రకృతి. దాని అర్థం వెతికే పనిలో పడిన నాకు కవిత్వం రూపంలో ఒక దిక్కుగా ......నేను నా గమ్యాన్ని చేరుకోవడానికి సాగించే ప్రయాణానికి ఒక దారిలా కనబడింది. ప్రకృతి నాకు చెప్పినట్లుగానే తనను ఒక దైవంగా ,ఒక వరంగా, ఒక అలంకారంగా తన వర్ణనని మొదలుపెట్టిన నాకు ఈ వర్ణనా ప్రయాణం ఇంకా కొనసాగుతూనే ఉంది.
కవిత్వంలోని కవ్వింపులను, వింతలను ......కనిత్వం ద్వార మనసుకు చేకూరే తన్మయత్వాన్ని ప్రకృతి నాకు తెలియజేసింది. ప్రకృతి తనలో దాగి ఉన్న అందాన్ని, రమణీయతను, ఆహ్లాదమును మరియు మౌనమును మౌనంగానే నాకు నాయొక్క కావితావస్తువుగా ధారాదత్తం చేసింది. అసలు జీవితం అంటే తెలియని నాకు, నా జీవితాంతం తోడుగా , నా కవితలకి ఒక తొడుగుగా ఉంటానంది ఈ ప్రకృతి...!
నాకు ప్రకృతి తనలోనుండి పుట్టిన నదుల ద్వార, అలసట మనిషి శరీరానికే కాని, మనసుకి కాదు అని తెలియజేసింది. ఎర్రటి ఎండ ద్వార ఆవేశం అంటే ఏమిటో తెలిసేలా చేసింది. గాలి తన స్పర్శ ద్వార ఎదుటివారిని ఎలా స్ప్రుశించాలో చెప్పింది. చెట్లు చిగురిస్తూ కొత్తదనాన్ని ఎలా స్వీకరించాలో, అవే చెట్లు ఆకులను రాల్చుతూ విలువలు లేని జీవితం ఎలా ఉంటుందో చెప్పకనే చెప్పింది. ఎన్ని కష్టాలు ఎదురైనా ఎలా ఓర్పుతో ఉండాలో ఈ నేల చెప్పింది. ఒక రకంగా నా జీవిత సారాంశం ఈ ప్రకృతే.....!
అందుకే ఈ ప్రకృతి నుండి ఏర్పడ్డ జీవితం నుండి పుట్టిన నా కవిత్వం ఈ ప్రకృతికే అంకితం.......!
DISCLAIMER : without prior permission of the writer, using the posted material of this blog in any form is objectionable and may land you in legal troubles.
తననే ఒక దైవంగా , ఒక వరంగా, ఒక అలంకారంగా చుసుకొమ్మని చెప్పింది ఈ ప్రకృతి. దాని అర్థం వెతికే పనిలో పడిన నాకు కవిత్వం రూపంలో ఒక దిక్కుగా ......నేను నా గమ్యాన్ని చేరుకోవడానికి సాగించే ప్రయాణానికి ఒక దారిలా కనబడింది. ప్రకృతి నాకు చెప్పినట్లుగానే తనను ఒక దైవంగా ,ఒక వరంగా, ఒక అలంకారంగా తన వర్ణనని మొదలుపెట్టిన నాకు ఈ వర్ణనా ప్రయాణం ఇంకా కొనసాగుతూనే ఉంది.
కవిత్వంలోని కవ్వింపులను, వింతలను ......కనిత్వం ద్వార మనసుకు చేకూరే తన్మయత్వాన్ని ప్రకృతి నాకు తెలియజేసింది. ప్రకృతి తనలో దాగి ఉన్న అందాన్ని, రమణీయతను, ఆహ్లాదమును మరియు మౌనమును మౌనంగానే నాకు నాయొక్క కావితావస్తువుగా ధారాదత్తం చేసింది. అసలు జీవితం అంటే తెలియని నాకు, నా జీవితాంతం తోడుగా , నా కవితలకి ఒక తొడుగుగా ఉంటానంది ఈ ప్రకృతి...!
నాకు ప్రకృతి తనలోనుండి పుట్టిన నదుల ద్వార, అలసట మనిషి శరీరానికే కాని, మనసుకి కాదు అని తెలియజేసింది. ఎర్రటి ఎండ ద్వార ఆవేశం అంటే ఏమిటో తెలిసేలా చేసింది. గాలి తన స్పర్శ ద్వార ఎదుటివారిని ఎలా స్ప్రుశించాలో చెప్పింది. చెట్లు చిగురిస్తూ కొత్తదనాన్ని ఎలా స్వీకరించాలో, అవే చెట్లు ఆకులను రాల్చుతూ విలువలు లేని జీవితం ఎలా ఉంటుందో చెప్పకనే చెప్పింది. ఎన్ని కష్టాలు ఎదురైనా ఎలా ఓర్పుతో ఉండాలో ఈ నేల చెప్పింది. ఒక రకంగా నా జీవిత సారాంశం ఈ ప్రకృతే.....!
అందుకే ఈ ప్రకృతి నుండి ఏర్పడ్డ జీవితం నుండి పుట్టిన నా కవిత్వం ఈ ప్రకృతికే అంకితం.......!
DISCLAIMER : without prior permission of the writer, using the posted material of this blog in any form is objectionable and may land you in legal troubles.
No comments:
Post a Comment